Biała broń a biała gwiazda

Przez całe lata wracających z wakacji czy też weekendów do mojego rodzinnego Bytomia witał neon "Wita cię Bytom - miasto węgla i stali". Kopalnie zamknęli, huty też, neon ktoś ukradł... Za to, jak słyszeliśmy w Polskim Radio, w trochę młodszym od Bytomia Krakowie - globalizacja! Zaczęło się od "peruwiańskich" grajków pod Sukiennicami. A teraz - na krakowskich blokowiskach tradycyjne noże, sztachety, siekiery zastępowane są... maczetami! Patrzcie i uczcie się - kulturalna stolica w końcu! Najpierw przyszedł mi do głowy motyw "Płynie Wisła płynie po polskiej krainie/Zobaczyła Kraków, który z maczet słynie" oraz "Jak długo na Wawelu Zygmunta bije dzwon/Tak długa na Krowodrzy i ostra - biała broń!".... Ale że za dużo mam sympatii do tej pieśni, a poza tym przyzwyczaiłem już moich czytelników/słuchaczy do innej formy mych felietonów: 

BIAŁA BROŃ A BIAŁA GWIAZDA

Kraków – wielkie mi bógwico!

Kulturalna go stolicą

Nazywają i przez grzeczność i przez nawyk.

Lecz ostatnio ton nadaje

I kształtuje obyczaje

I in plus się dystansuje od Warszawy.

My tu się w Warszawie wielce

Ekscytujemy… widelcem,

Co go kibic czy tez kibol wyniósł z baru.

Gdy się zdarzy strzelanina,

To zawsze "ci z Wołomina,

Lub Pruszkowa", więc przycicha po dniach paru…

Zaś w Krakowie – czy na Brackiej,

Gdzie wciąż leje, czy Senackiej,

Gdzie złodzieje, czuć pęd do globalizacji raczej:

Niby w środku Europy,

Niby zdrowe w rozum chłopy,

A rozmawiają tam przy pomocy… maczet!

Łatwo na krytyki konik

Wsiąść i łzy rzęsiste ronić

Nad upadkiem konwersacji obyczaju.

Ja w tym widzę jak na dłoni,

Że ten powrót białej broni

To renesans sarmatyzmu w naszym kraju!

Że co nagle to po diable,

Więc nie sięgnęli po szable

Jeszcze, chociaż łby już podgolone.

Z sarmacka krzyczą - „Cracovia”!

Łacinę, choć stadionowa,

W Krakowie słychać i poza stadionem!

Toż to nie są żadne dziwy:

W czasach saskiej recydywy,

Dobrze, że naród się pospolicie rusza!

„Z szablami taniec” mają Czerkiesi,

My – maczetę oraz dresik,

Bo też polska dusza hula bez kontusza!

Wkrótce dojdzie do zaborów…

Niech myśl jasna pośród sporów

Nas prowadzi i utwardza tak jak beton:

Że co obca przemoc weźmie

(niech to pod uwagę weźmie!),

Odbierzemy – czy to szablą, czy maczetą!