Efekt Wembley

Ponoć intuicja poety potrafi zgłębić to, co dla "mędrca szkiełka i oka" niezbadane. Moim zatem olśnieniem dzielę się z Państwem po kolejnym "meczu o honor".

EFEKT WEMBLEY

czyli

podniesienie wieku emerytalnego a kondycja polskiej piłki nożnej

Ten, kto wsadził, ten chce wyjąć.

A tymczasem trzeba przyjąć,

Że się składa, że się składek nie uskłada,

Że by dożyć emerytury,

Trza być zdrowym jak te tury.

Z długowiecznej być rodziny też się nada.

Na emerytalny wiek cisną.

Może lepiej być rencistą,

Za młodu mieć Dolce Vita emeryta?

I zamiast służyć w mundurze,

Zamiast co dzień siedzieć w biurze,

Każdy dzień, jak to rencista, śpiewem witać?

Dla demografii zysk czysty –

Niechaj parzą się rencisty,

Bo czas mają na love story i amory!

Z emeryta tu pociechy

Żadnej - cztery szybsze wdechy

I zatkane - i przedsionki i komory!

Społeczeństwo się starzeje.

Jednak trzeba mieć nadzieję,

Że jutrzenka w tej zaświta nam udręce!

Że pomoże jakiś urząd!

I trzeba powiedzieć: tu rząd

Mocno wyciąga pomocne do nas ręce:

Z myślą o nas rząd nasz drogi

Remontuje nasze drogi -

Że do setki na nich nigdy nie dociągniesz:

Czy to lat czy kilometrów,

Z twoich cię wybawi bied rów:

Trupem czy rencistą możesz wszak być ciągle…

Co robić w takim wypadku,

Gdy ktoś uniknie wypadku?

Z pięćdziesiątką na karku chodzi jak w zegarku?

Są lekarze! Szybko, czysto

Każdego zrobią rencistą!

Służba zdrowia wszak jest kwiatem w parek parku...

W kraju, gdzie każdy chce rentę,

Piłkarze też tym zajęte:

Tak niemrawie po murawie, jakoby się źle czuł...

To nie „efekt Wembley” sławny.

A to, że "niepełnosprawny"

Chce mieć orzeczone na podstawie meczu!