Kaczyński hipsterem

Pan Prezes zawsze był dla mnie hipsterem - mieszkanie z mamusią, nieposiadanie konta i prawka, śmianie się z dowcipów Hofmana (i wymiana Dorna na Hofmana) - czyste hipsterstwo. Dawniej mówiono na takich dziwak. I było wiadomo. Ale dzisiejsze czasy nie chcą wiedzy, a więc opisu. Dzisiejsze czasy chcą emocji, a więc oceny. Więc mamy dziwaków (nielubianych hipsterów) i hipsterów (lubianych dziwaków). Tymże poświęcam pierwszą z mych pieśni na cześć Prezesa:

TABLET A SPRAWA POLSKA

CZYLI

HIPSTERZY (PRAWIE) RZĄDZĄ!

Nihil novi sub sole!

Kto tak mówi, ten w szkole

Miał łacinę, nie wojewódzką, a tę klasyczną.

Ten wie też, że o nowość

Trudno zawsze, bo to dość

Problematyczne – zaskoczyć publikę liczną.

Można nosić melonik,

W maratonach się gonić,

I do rymu wyłącznie coś pisać.

Wtedy jest się dziwakiem,

Tudzież niebieskim ptakiem,

Na straty trza by poetę spisać.

Można też być hipsterem.

Jeździć dziwnym rowerem,

Bo nie dla hipstera jest prawo jazdy.

No i zawsze pod ręką,

Czy jest jasno czy ciemno,

Mieć drogi a adekwatny gadżet.

Jutro stało się teraz!

Naród ujrzał hipstera!

(Że jest takowym, nie zająknął się nawet).

Na sejmową mównicę

Wszedł on z poważnem licem,

Mruknął, parsknął i…. wyciągnął tablet!

Co z tabletu w świat poszło,

Uszu naszych nie doszło

(ci z koalicji świetnie robią coś – zagłuszają)….

Ale nie to jest ważne,

Gmachy sejmu poważne

Za swą trybunę hipsterzy mają!

Zbrojne w smartfon lemingi

Strojne w lycry i stringi,

Ciekawe, co zrobicie teraz?

Bo czy dobry jest powód,

Aby zabrać babci dowód,

Że ta zagłosuje wam na hipstera?