List do prezydenta Komorowskiego

Poniżej fragment "Autocenzury", programu kabaretu Mimowoli z wiosny 2013.

MAŁGORZATA: No dobra. Śpiewać nie umiem, recytować też nie...

MISTRZ: Może zaistnieje Pani w mediach jako dziennikarz albo polityk?

MAŁGORZATA: Nie mogę tego zrobić mamusi. Dwie siostry to na rurach tańczą….

MISTRZ: Czyli są artystyczne talenty w rodzinie!

MAŁGORZATA: Ta, może Mistrz słyszał, jedna to pseudonim Algida miała, bo…

MISTRZ: Taaa, domyślam się!...

MAŁGORZATA: A druga to jako Biedronka znana była…

MISTRZ: A czemu Biedronka?

MAŁGORZATA: "Codziennie niskie ceny!" No to mama powiedziała trudno, rodziny się nie wybiera. Ale dziennikarką albo politykiem to co to to nie – serce by jej pękło!

MISTRZ: Już wiem! Zostanie Pani autorytetem moralnym! Lans zapewniony!

MAŁGORZATA: Ale od czego zacząć?

MISTRZ: Od listu otwartego jakiejś sprawie! Coś lub kogoś Pani obroni, podpisy zbierze….

MAŁGORZATA: To ja Prezydenta obronię!

MISTRZ: Prezydent sam się obroni. Flintę ma…

MAŁGORZATA: Ewelinę? Ale mnie jego tak żal! On nawet nie wie, co mu grozi, ostrzec go trzeba listem otwartym! Wierszem napiszę!

MISTRZ: Uwaga! Z poezją nie ma żartów!

MAŁGORZATA (otrzymawszy od Mistrza kartkę, czyta):

LIST OTWARTY

Prezydencie, naród Cię prosi:

Prezydencie, nie leć do Rosji!

Choć wiele tam głuszców i łosi,

A Ty lubisz ustrzelić cosik,

Pamiętajże – dopóty dzban wodę nosi….

Dopóki pojednanie głosi!

My, Naród – głodni i bosi

Zobowiązujemy się wpłacać grosik,

Byś tylko usłyszał nasz głosik

I umknął tej, która kosi

Prezydentów i królów i  ktosi!

Więc nie leć, ach nie leć do Rosji!

Przeżyliśmy już te wzruszenia,

Więc wiemy ile one są warte:

Ból po Tobie byłby nie do zniesienia

(jak każdy bul przez u otwarte)!

MISTRZ: No pięknie. Ale czegoś mi tu brakuje. Wie Pani, żeby list otwarty był kompletny, to oprócz przestrzegania przed czymś, powinien też sugerować coś w zamian. Taka krytyka konstruktywna… Na przykład:

Przeżyliśmy już te wzruszenia,

Więc wiemy ile one są warte:

Ból po Tobie byłby nie do zniesienia

(jak każdy bul przez u otwarte)!

Więc gdy trza kogoś wysłać do Ruska,

A nie da się namówić Tuska,

To poślij Ruskowi Nałęcza –

Po nim nikt nie zapłacze – zaręczam! 

MAŁGORZATA: Albo

Więc gdy trza kogoś wysłać do Ruska,

A nie da się namówić Tuska,

To poślij Ruskowi Kwacha –

Się wreszcie napije ha ha ha! 

MISTRZ: Świetnie! A jeszcze lepiej:

A razem z Kwachem Badacha!

Się z teściem napije ha ha ha ha!

MAŁGORZATA: No to mogę już do tej telewizji?

MISTRZ: Tak. Jako artystka nie, bo nie dość sprytna, nie dość ładna i nie dość utalentowana. Jako dziennikarka lub polityk – nie, bo za porządna. Ale jako autorytet moralny – proszę bardzo!