Krasnoludki

KRASNOLUDKI

Czy ich chcecie, czy nie chcecie,

Krasnoludki są na świecie:

Nie buty mają a botki,

W tyle koczek jakże słodki,

Z przodu zamiast brody – bródka

(może rzadka, za to krótka),

Zegareczek, gdzie zegarek,

Marynareczki miast marynarek,

I nie spodnie, a spodenki,

Kapeluśki płaskodenki,

Lub czapeczki z daszeczkiem,

Gdy luźniejszy jest troszeczkę…

Nie teczki, ale szaszetki

I nie chustki, a poszetki.

Palą cienkie papieroski

I pomadą lśnią ich włoski.

Wszystko jakieś małe, ciasne,

Tak jak horyzonty własne.

Bolą pupki oraz siurki,

Kiedy są wpychane w rurki.

Jeden z drugim taki cienias

Chce nazywać się millenials.

A za małe wszystko nosi, 

Bo z figurą się obnosi.

Rzadko kto ma tę figurę,

Za to ciasne – dół i górę!

Śni im się, jak chcą Freudy,

Siedem lat niezwykle chudych.

Bo gdy przyjdzie taki czas,

Wszystko ich będzie… w sam raz!