Przejdź do głównej zawartości

NIE WARTO KRUSZYĆ


NIE WARTO KRUSZYĆ


Że się nie dało żyć w utopii,
Że się po prostu nie udało…
O to nie warto kruszyć kopii,
A co dopiero oryginałów.

Jesteśmy dla siebie okropni,
Bo mleko dawno się rozlało…
O to nie warto kruszyć kopii,
A co dopiero oryginałów.

Od wrzenia aż do zera stopni
To co nas grzało, wychłodniało.
O to nie warto kruszyć kopii,
A co dopiero oryginałów.

Drobiazgi jak w laparoskopii:
Coś stać się miało, ale mało…
O to nie warto kruszyć kopii,
A co dopiero oryginałów.

I że byliśmy nieroztropni,
Wierząc w to, co się obiecało…
O to nie warto kruszyć kopii,
A co dopiero oryginałów.

Że jak Filip skacze z konopi,
Do oczu czasem się skakało…
O to nie warto kruszyć kopii,
A co dopiero oryginałów.

Nienawiść w miejsce filantropii,
Że się za dużo powiedziało….
O to nie warto kruszyć kopii,
A co dopiero oryginałów.

Słowa okrutne jak cyklopi,
Za które w pysk się oberwało...
O to nie warto kruszyć kopii,
A co dopiero oryginałów.

Obrączki może się przetopi,
Z kim innym będzie się znów spało…
O to nie warto kruszyć kopii,
A co dopiero oryginałów.

Że słońce miało być, a kropi,
Że się na czas nie sporządniało…
O to nie warto kruszyć kopii,
A co dopiero oryginałów.

Dusza nie zmusza do entropii,
Starzeje się za to jak ciało…
O to nie warto kruszyć kopii,
A co dopiero oryginałów.

Zasmuci albo tylko stropi
To, że się łatwo odechciało…
O to nie warto kruszyć kopii,
A co dopiero oryginałów.

I niech mnie za to wszyscy skopią,
Że miara wreszcie się przebrała,
Że nie chcę być skruszoną kopią
Nieskruszonego oryginała…

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

WINOBRANIE

  ANTIQUUS Winobranie wino daje Ot paradoks, jakich wiele. I pradawnym jest zwyczajem. I osadza ducha w ciele. Pnącze pnie się za dnia po pniach. A po nocach pić się daje. Dzięki niemu jest pochopna I dziewica. Obyczajem Zatem starym oraz dobrym Jest czcić Boga. Dionizosie! Choć się bije z tobą o prym Jakiś inny, daj nam osiem Dni w tygodniu, gdy dojrzałe Grona giąć się będą, gdzie podłoże. Niech się dłuży czas w twej chwale, Jedyny tak hojny boże.

PO CO POEZJA

 Jesienią 1991, zatem już niemal trzydzieści lat temu, wszedłem na drogę, z której na razie nie zawracam: Postanowiłem zostać poetą. Pewnie wiedząc, jak mnie tym na całe życie krzywdzą, jurorzy tego wygranego wtedy konkursu poetyckiego nagrodziliby kogoś innego...  Po pierwsze nie żałuję, po drugie okrągłe rocznice skłaniają do podsumowań i zastanowień. Tym bardziej, że pierwsza od 20 lat książka z wierszami tuż-tuż. Przewrotnie powiedziałbym, że mój okołopoetycki światopogląd świetnie opisują dwa cytaty z popularnych piosenek.  "Nikt na świecie nie wie, że się kocham w Ewie" czyli jest coś osobistego, które staje się uniwersalne, dzięki temu, że poeta znalazł siłę i odwagę, żeby o tym opowiedzieć. Dobrze, gdyby znalazł też ciut kunsztu, aby ktokolwiek chciał o tym słyszeć lub czytać... "Kto Tuwima wiersze pisał, jako własne tobie wysłał?" czyli zjawisko, na które z drugiej strony w swojej piosence "W słowach ślad tylko został" zwraca uwagę Mistrz Przybora...

Poradniki

Cała pseudoliteratura napisana jest zwykle (albo przetłumaczona) bardzo niedobrze. A przecież ambicje ogromne - podręczniki mają nas nauczyć, a poradniki - uszczęśliwić. Temu dramatycznemu dysonansowi pomiędzy ambicją a skutkiem pieśń poniższą poświęcam:  PORADNIKI Zakończyły się wakacje. Czas więc podsumować akcję „Na urlopie czytaj albo będziesz nikim”: W tym sezonie, jak poprzednich Od arcydzieł wielkich, przednich Lepiej znów wypadły… poradniki. Zastępują literaturę Książki i broszury, które W sposób i nachalny trochę i krzykliwy W kiosku, księgarni i sklepie Przekonują, że wiedzą lepiej Co robić, by w końcu być szczęśliwym. Czy chodzi o szczęście w miłości, Czy rodzicielstwa radości, Czy przepisy na udany biznes, Obiecują nam, że cuda Staną się i w końcu uda, Gdy tej tajemnej ich wiedzy choćby liźniesz. Tutaj cisną się me dwie aż Refleksje: że chyba sprzedaż Rośnie głównie tym, co piszą głupio i nieładnie, Oraz, że dzię...